GESCHIEDENIS
Toen een goede 200 jaar geleden de eerste emigratiegolf naar Amerika vertrok ontstond er in Amerika een unieke situatie. Mensen van alle rassen, geloven en
nationaliteiten kwamen samen in één land. In deze grote culturele mengkroes is toen het squaredancing geboren. Het eerste squaredancing heeft nog wel overeenkomsten met de moderne vorm, maar is er eigenlijk niet meer mee te vergelijken. 

DE ONTWIKKELING TOT DE MODERNE VORM
Na zijn ontstaan is het squaredansen gedurende 150 jaar onveranderd gebleven. Het was een totaal verouderde vorm van ontspanning geworden, nog slechts beoefend door enkele enthousiastelingen.
Maar na een slaapperiode van 150 jaar kwam Henry Ford (Ford auto's) in contact met Benjamin T. Lovett die in een vakantiekamp Cowboydansen gaf. Mr. Ford was zo weg van deze dansen, dat hij het vakantiekamp kocht, en zodoende Mr Lovett als persoonlijk instructeur kreeg.
Lovett werd dan aangezet om de Cowboydansen weer populair te maken. Alle publiciteit, onkosten werden door Mr Ford betaald. Mr Lovett had zelfs een radioprogramma dat van kust tot kust werd uitgezonden.
Deze publiciteit maakte dat Cowboydansen een rage werden en dit was hetgeen iemand anders nodig had om het Squaredancing weer nieuw in te blazen.
Een tijd voor het begin van de populariteit van de Cowboydancing was Loyd (pappy) Shaw begonnen met een boekje te maken over wat Squaredancing was. Al snel bleek dat squaredancing zo streekgebonden was, dat mensen die niet meer dan 25 km uit elkaar woonden niet bij elkaar konden gaan dansen. Hij vond toen dat het zijn plicht was om het squaredancing universeel te maken. Hij trok erop uit met zijn notitieboekje om aan oude mijnwerkers, cowboys te vragen wat zij wisten van squaredancing. Langzaam maar zeker groeide zijn lijst.
Door zijn demonstratiegroep "The Mountain Cheyenne Dancers" bracht hij de dansen naar de mensen en dankzij de heersende rage werd het moderne squaredancing een succes.
Het was dus Loyd Shaw die aan de wieg van het moderne squaredancing stond. Zijn werk is intussen overgenomen door de Loyd Shaw Foundation, zijn demogroep "The Mountain Cheyenne Dancers" is zelfs nu nog een begrip.
                                               

HET MODERNE SQUAREDANCING
Nu heeft men dus wel beseft, dat indien men het squaredancing levendig wenst te houden, men niet bij de pakken neer kan blijven zitten.
Squaredancing wordt momenteel over de hele wereld beoefend en is in werkelijkheid één van de modernste dansvormen geworden die er bestaat.
Er is een organisatie "CALLERLAB", die voortdurend probeert om verbeteringen aan te brengen. Dansleiders over de hele wereld kunnen hiervan lid worden.
Het moderne squaredancing is opgebouwd uit meerdere dansniveaus. Het eerst niveau is de Basic en bestaat uit een 48-tal dansfiguren, het tweede niveau is de Mainstream een 20-tal figuren. Het volgende niveau is de Plus met nog een 28 figuren en zo kan men doorgaan met Advanced 1, Advanced 2, Challenge, ..., Super Challenge. In Europa is het hoogst niveau waarop wordt gedanst het Advanced plateau. Maar het plateau waar het overal het meest op wordt gedanst is het Mainstream plateau. 75% van alle dansers dansen Mainstream. Ieder 3 maanden worden door een algemene stemming nieuwe tijdelijke dansfiguren in het programma gebracht. Om de 4 jaar worden de verouderde figuren uit de niveaus gehaald en vervangen door nieuwe andere figuren.

WELKE VEREISTEN ZIJN ER IN HET SQUAREDANCING?
Squaredancing is voor iedereen, van jong tot oud, er zijn geen leeftijdsbeperkingen.
Omdat Squaredancing een op een flitsend samenspel tussen u, uw caller en 7 andere dansers is gebaseerd wordt een goede aandacht van de calls vereist. Daarom is het verboden alcoholische dranken voor en tijdens het dansen te gebruiken. Sterk geurende spijzen worden uit beleefdheid tegenover de andere dansers niet gebruikt voor het squaredancing.
De kleding is zowel voor de dames als de heren de z.g.  “Westernlook”.
Voor de heren bestaat dat uit: een lange broek; een overhemd met lange mouwen; makkelijke schoenen of laarzen (zonder sporen); een touwtjesdas (Bolotie) of een halsdoekje (Scarf); een badstof "zweetdoekje" (Towel) aan een lederen of metalen houder en aan de boordpunten van het overhemd z.g. Collarpoints.
Voor de dames bestaat de kleding uit: een cirkelrok of jurk, daaronder een petticoat; een pettipant, dit is een kantjesbroek; gemakkelijke schoenen met lage hakken (geen naaldhakken).
Wanneer men met squaredancing begint, kan men volstaan met normale vrijetijdskleding. Liefst wel een wijde rok voor de dames, beweegt nl. veel zwieriger en u voelt zich dan prettiger en een overhemd met lange mouwen voor de heren.

DE GRADUATION
Als u de 68 eerder genoemde basisfiguren redelijk beheerst - en dat veel sneller dan u verwacht - wordt er een soort examen afgelegd.
Dit is echter meer een plezierige, ontspannen gebeuren dan een examen. Maar het is wel de afsluiting van uw leertijd en een uiterst gezellige opname in de wonderbaarlijke squaredancewereld. Bij de graduation ontvangt u ook uw diploma. Of nog beter: uw paspoort waarmee een wereld van plezier, vriendschap en waardering voor u, zonder discriminatie, zonder generatiekloof en zonder prestatiestrijd open gaat.

SQUAREDANCING IS INTERNATIONAAL
Om het squaredancing internationaal te maken hebben alle dansfiguren een Engelse naam. Men hoeft geen Engels te spreken om mee te kunnen doen. In de cursus worden alle dansfiguren in het Nederlands aangeleerd, de naam is internationaal.
In ons kleine landje hebben we maar een stuk of 25 squaredanceclubs.
In België zo'n 12. Deze vormen één grote familie. In Amerika en Canada zijn er tienduizenden. Dat is iets te ver naast de deur, maar als iemand gegradueerd is kan hij van Noorwegen tot Griekenland, van Libië tot Kaapstad, van Honolulo tot Nieuw-Zeeland tot en met Tokio, samengevat over de gehele wereld bij de plaatselijke squaredanceclub terecht.
Bent u een paar dagen in Duitsland? Een paar honderd clubs willen u met open armen ontvangen. Zo ook in België.

OVERDREVEN?
Heus, het is de waarheid. Simpel vanwege het feit dat u in staat bent de namen van die 68 figuren te herkennen en ze een beetje op tijd te voeren, wordt u, overal ter wereld op de dansvloer als gelijkwaardige beschouwt.